Tymi słowami w sobotę 6 stycznia 1923 roku o godzinie 12:3o Antoni Wysocki przywitał uczestników Zjazdu Polskich Stowarzyszeń Łowieckich, w czasie którego powołano dzisiejszy Polski Związek Łowiecki.

6 stycznia dla większości to kolejne Święto Trzech Króli ale dla polskich myśliwych to wyjątkowa rocznica. Równe 100. lat temu w Warszawie odbył się II zjazd zjednoczeniowy towarzystw, związków i samodzielnie działających kół łowieckich. W tym jakże historycznym zjeździe uczestniczyli przedstawiciele: Małopolskiego Towarzystwa Łowieckiego, Polskiego Związku Myśliwych w Poznaniu, Wileńskiego Towarzystwa Łowieckiego, Polskiego Towarzystwa Łowieckiego w Warszawie, Białostockiego Towarzystwa Łowieckiego oraz Towarzystwa Kowelskiego.

            O przebiegu i panującej w czasie zjazdu atmosferze dowiadujemy się z unikatowego 16-sto stronicowego protokołu stenograficznego Zjazdu.

       Na przewodniczącego zjazdu jednogłośnie wybrano Antoniego Wysockiego na sekretarza Jerzego Orenstein–Oreńskiego. O godz. 12:30 z ust prowadzącego padają słowa: „Szanowni Panowie mam zaszczyt otworzyć drugie organizacyjne zebranie w celu utworzenia Polskiego Związku Stowarzyszeń Łowieckich”.

       W dyskusjach zjazdowych najbardziej aktywnymi byli Władysław Janta-Połczyński i przewodniczący zjazdu Antoni Wysocki. Głos zabierali także: płk. Obuch-Woszczatyński, hr. Bielski, hr. Krasiński, Jan Rozwadowski, dr. Alfred Sander, radcy S. Gaczeński i F. Rożeński, Pan St. Lilpop i Pan Biraer.

       W godzinach późnego popołudnia odczytany został statut, do którego wniesiono poprawki. Niemalże w ostatniej chwili zmieniono nazwę związku z pierwotnie proponowanej „Polski Związek Stowarzyszeń Łowieckich” na „Centralny” po propozycjach płk. Woszczatyńskiego na „Wszechpolski”, a dr. Alfreda Sandera na „Krajowy”. W ostatnim głosowaniu przyjęto nazwę „Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich” z siedzibą w Warszawie. O godzinie 16:40 dwoma głosami przeciwnymi przyjęto statut.

            Było to bez wątpienia bardzo ważne dla nas, polskich myśliwych wydarzenie historyczne. W 1929 roku nastąpiła zmiana Statutu i nazwy na Polski Związek Stowarzyszeń Łowieckich, a w grudniu 1936 roku przyjęto nazwę Polski Związek Łowiecki.

Artykuł 100 lat! pochodzi z serwisu Klub Myśliwych w Krynicy.

Do wystawiennictwa łowieckiego  pod zaborami  zmotywowała I Międzynarodowa Wystawa Łowiecka w Wiedniu 1910 roku, którą zorganizowano pod patronatem cesarza Franciszka Józefa, wytrawnego myśliwego. Wystawa ta była ważnym wydarzeniem w historii polskiego łowiectwa, gdyż  Polska podzielona między trzech zaborców miała możliwość podkreślenia swojej tożsamości narodowej. Na tej wystawie co prawda Polska nie prezentowała samodzielnie swoich trofeów, ale zaistniała jako Oddział Galicyjski przy pawilonie austriackim. Było to możliwe, ponieważ Galicja jako część Austro-Węgier korzystała z dużo szerszej autonomii niż pozostali Polacy z innych zaborów i dlatego polscy myśliwi z Galicji mogli wystawić swoje trofea po raz pierwszy na imprezie tej rangi. Oficjalne otwarcie wystawy nastąpiło 7 maja i trwała ona do listopada owego roku. Po tym wydarzeniu na terenie Polski odbyło się kilka wystaw i pokazów trofeów łowieckich.

W tym czasie kiedy w Wiedniu niezliczone rzesze ludzi zwiedzały wystawę i zachwycały się pięknem trofeów łowieckich kryniccy myśliwi utożsamiając się z tym jakże ważnym wydarzeniem także w Krynicy przygotowali wystawę łowiecką.

W niedzielę 24 lipca 1910 roku przy dźwiękach orkiestry zdrojowej uroczysty pochód przeszedł z deptaku do budynku straży pożarnej znajdującego się naprzeciw kościoła. Tam przed udekorowaną festynami i flagami strażnicą przemawiając do zebranych dr Franciszek Kmietowicz prezes miejscowego kółka myśliwskiego stwierdził „że tylko w naturze, tej pani świata, można znaleźć prawdę, naukę i ukojenie ducha”. Wyraził też nadzieję „że skromna ta wystawka trofeów myśliwskich z Krynicy i jej okolic, pobudzi do życia i inne czynniki, które odtąd wiele i więcej działać muszą, bo – mogą”. Wystawa pomimo, że była niewielka obfitowała w wiele cennych i ciekawych zbiorów. W pięknie przybranej jedliną hali zobaczyć można było poroża jeleni, parostki rogaczy i haki kozic tatrzańskich. Był też zbiór wypchanych ptaków, głównie ze zbiorów dr Kmietowicza oraz głowy dzików i rogaczy. Pokazano też kilka żywych okazów, jak sarniątko, wiewiórkę i sokoła. Wspaniałą kolekcję strzelb i ogólnie broni myśliwskiej prezentowała firma Alfreda Dzikowskiego ze Lwowa, a bracia Rożankowscy z Krynicy przedstawili różne piękne drobiazgi. Ogólnie biorąc, wystawa ta, mimo, że była tylko miejscową, zrobiła na zwiedzających sympatyczne wrażenie, gdyż całość wystawy należycie zharmonizowano. Wystawę w pierwszym dniu zwiedziło ponad 100. osób a otwarta była do końca lipca. O tym lokalnym wydarzeniu notatkę na swoich łamach zamieścił tygodnik „Krynica” numer 11 z 28 lipca 1910 roku oraz „Łowiec Polski” numer 16 z 16 sierpnia 1910 roku.

Artykuł Rok 1910 pochodzi z serwisu Klub Myśliwych w Krynicy.

Adam Wroński (ur. w 1850 lub 1851 r. w Krakowie, zm. 17 grudnia 1915 r. w Krynicy) – polski skrzypek, dyrygent, kompozytor, pedagog i działacz kultury muzycznej.

W trakcie swojej kariery muzycznej zajmował liczne stanowiska kierownicze, był m.in. dyrektorem Towarzystwa Muzycznego w Kołomyi i Samborze oraz orkiestry i szkoły muzycznej Towarzystwa Przyjaciół Muzyki „Harmonia” w Krakowie. Jako skrzypek występował w zespołach kameralnych z takimi muzykami jak Jan Ostrowski, Józef Adamowski czy Marcelina Czartoryska. W 1875 r. zorganizował własną orkiestrę zdrojową w Krynicy, która szybko stała się jedną z głównych atrakcji sezonu kąpielowego, zabawiając kuracjuszy od szóstej rano do godzin wieczornych urozmaiconym programem muzycznym. W jego kompozycjach wyraźnie dostrzegalna jest inspiracja muzyką wiedeńską, przez co nazywany bywał „polskim Straussem” (obok Leopolda Lewandowskiego i Fabiana Tymolskiego). Był bardzo płodnym twórcą, stworzył ponad 250 kompozycji, głównie fortepianowych utworów tanecznych (walce, mazury, polonezy, galopy, kadryle), pisał także fantazje, uwertury, marsze, pieśni solowe i chóralne, a nawet wodewile. W jego twórczości odnajdujemy również utwory myśliwskie.

Artykuł TANTUM SCIMUS… pochodzi z serwisu Klub Myśliwych w Krynicy.

tu króle-jelenie potężne korony
ukute w świetności pokoleń
pokładły szeregiem wśród sal wydłużonym
zadumą zastygłą na czole.

tu łapy rozległe jak ślady olbrzyma
i oczy – stop bronzu i miedzi;
widziałeś lawinę? – ktoś w biegu ją wstrzymał
i zaklął w ogromy niedźwiedzie.

tam wzdłuż leżą szable najtęższych szermierzy –
srebrzyste się mienią głowice
niejeden myśliwy, co zbliska się zmierzył
nie zdradzi ich cięć tajemnicy…

jak tarcze herbowe na ścianach wysokich
poroża się kozłów pną dumnie –
tu niżej schyl głowę i scisz bardziej kroki;
jedyne to herby – nie w trumnie.

na zrąbku konara ptak rozpioł swe skrzydła
purpurą od brwi oczy płoną…
przystajesz i słyszysz w echowych mamidłach
jak pieśń gra miłości stęsknioną.

gdy wszystko już przejrzysz, przyjdź tutaj raz jeszcze
o zmierzchu samotnej godzinie,
wśród dziwu ich rozmów, w konarów szeleście
czas tak ci jak w kniei upłynie.

tu poznasz głusz dzieje i tajń ścieżek boru
łąk zmierzchy, księżyce, przedświty,
wschód słońca, zadumę jesiennych wieczorów,
mrok wirchów czekaniem spowity.

usłyszysz tu pieśni i zew puszcz miłosny
szał wichru nad debrą głęboką,
świst lotu jastrzębia gdy pada w dół ciosem
i szemrot górskiego potoku.

zrozumiesz tu cenę kniej życia wolnego
jak wolność kozaczą wśród stepu –
na chwilę zatrzymasz się w łowczym rozbiegu;
nie sięgniesz po życie na ślepo.

gdy w myśl tę się wżyjesz jak w wiersze pacierza,
powracaj z wystawy szczęśliwy;
bo choćbyś już nigdy nie miał razić zwierza,
zostaniesz na zawsze myśliwym !

Zbigniew Czarkowski
„ŁOWIEC” 1937, nr 14

pisownia oryginalna

Artykuł Wystawa łowiecka pochodzi z serwisu Klub Myśliwych w Krynicy.

Stanisław Kmietowicz urodził się 10 czerwca 1896 roku w rodzinie myśliwych o bardzo bogatych tradycjach łowieckich. Jego dziadek Karol Kmietowicz (1827-1882), powstaniec styczniowy, był myśliwym. Ojciec Franciszek-senior (1864-1939) przez blisko 40 lat pełnił funkcję Prezesa Kółka myśliwskiego w Krynicy, do którego w latach 1914-1939 należał również Stanisław. Ojciec jego, lekarz miejski i burmistrz Krynicy w latach 1914-1928 chlubnie manifestował patriotyzm polski i szczere przywiązanie do rodzinnych stron.

Stanisław wychowywany w duchu patriotycznym w parę miesięcy po wybuch Wielkiej Wojny zaciągnął się do wojska. W kwietniu 1915 roku był w okopach pod Freudenthal na Śląsku Czeskim, następnie w sierpniu walczył pod Sokalem w zachodniej Ukrainie, gdzie 17 września 1915 roku został ranny. Po kilkudniowym pobycie w szpitalu wrócił na front i walczył do momentu pojmania i osadzenia w obozie jenieckim w Petrowenkach na wschodzie Ukrainy. Tu został osądzony i zesłany na Sybir, gdzie zaciągnął się jako ochotnik do 5 Dywizji Strzelców Polskich WP na Wschodzie i walczył w wojnie domowej w Rosji. W tym czasie kilkakrotnie podejmował próby powrotu do kraju, niestety bezskutecznie. Dopiero w 1922 roku po półrocznej tułaczce, wykorzystując doświadczenia zdobyte podczas polowań, jak poruszać się w terenie, poprzez kordony bolszewickie wrócił do ojczyzny. Za udział w walkach o niepodległość Polski został wyróżniony wieloma odznaczeniami między innymi: Medalem Niepodległości, Medalem sojusznika 1914-1918, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem kombatanckim Armii Hallera i pamiątkową odznaką Miecze Hallerowskie.

W okresie międzywojennym odbył przeszkolenie wojskowe w 2 Pułku Strzelców Podhalańskich i uzyskał stopień podporucznika. Dzięki posiadaniu stopnia oficerskiego jesienią 1939 roku był jednym z trzech założycieli Związku Walki Zbrojnej (ZWZ-AK) obrębu Krynica. Rozpoczynając pracę konspiracyjną przyjął pseudonim „Storczyk”. Od samego początku działalności podziemnej zajął się przerzutem uchodźców dążących do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Wspólnie z kilkoma myśliwymi, mieszkańcami Krynicy świetnie znającymi teren z wypraw łowieckich stworzyli siatkę niezawodnych przerzutowców. Dzięki nim wielu znanym osobom udało się szczęśliwie zbiec z kraju. Niestety w wyniku szeroko zakrojonej przez Niemców akcji 5 listopada 1942 roku został aresztowany przez Gestapo i wywieziony do Krakowa. 16 lutego 1943 roku przetransportowano go do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu, gdzie otrzymał numer obozowy 102915. Został zamordowany 21 marca 1943 roku.

Artykuł Myśliwi w walce o niepodległą pochodzi z serwisu Klub Myśliwych w Krynicy.

Józef Znamirowski herbu Rawicz (ur. 14 sierpnia 1839 w Krowicy Hołodowskiej w pow. cieszanowskim, zm. 17 sierpnia 1906 w Krynicy) – ziemianin i przedsiębiorca naftowy, powstaniec styczniowy, burmistrz Krynicy, poseł demokratyczny do austriackiej Rady Państwa.

Uczestnik powstania styczniowego, ranny w nogę. Złapany przez Rosjan i skazany na 5 lat zesłania na Syberię. Po odbyciu kary powrócił do Galicji.

Ziemianin, właściciel dóbr Lipiny w pow. jaworowskim i znajdującej się tam kopalni ropy naftowej „Nafta”. Był także znanym pszczelarzem. Zamieszkał na stałe w Krynicy-Zdroju, gdzie posiadał otwarty w 1864 roku „Hotel Warszawski” oraz dwupiętrowy pensjonat „Trzy Róże” (80 pokoi), w których m.in. zatrzymywali się w trakcie pobytu w uzdrowisku Jan Matejko i Ignacy Kraszewski, a także przedstawiciele arystokracji: Lubomirscy, Potoccy, Radziwiłłowie, Sapiehowie, Czartoryscy. Zięć malarza Alfreda Schouppé (1812–1899), który od 1897 do śmierci mieszkał w Krynicy i Muszynie. Burmistrz Krynicy (1889-1906), w ciągu swoich rządów przyczynił się do znaczącego rozwoju tej miejscowości i uzyskania przez nią statusu uzdrowiska. Przyczynił się do wyremontowania kościoła parafialnego NMP w Krynicy. Z jego inicjatywy wybudowano Halę Targową – otwartą długo po jego śmierci w 1927 roku.

Pochowany na cmentarzu parafialnym w Krynicy-Zdroju.

Źródła:
Sylwetka Józefa Znamirowskiego – Wikipedia
Zdjęcia: Wszystkie oprócz skanu legitymacji – wojszk@wp.pl – album.wielcy.pl

Artykuł Józef Znamirowski – Sylwetki Pierwszych Założycieli pochodzi z serwisu Klub Myśliwych w Krynicy.

Pierwszy Statut „Kółka myśliwskiego w Krynicy” z 1894 roku.

Artykuł Było, minęło ale pamiętamy! pochodzi z serwisu Klub Myśliwych w Krynicy.