Stanisław Kmietowicz urodził się 10 czerwca 1896 roku w rodzinie myśliwych o bardzo bogatych tradycjach łowieckich. Jego dziadek Karol Kmietowicz (1827-1882), powstaniec styczniowy, był myśliwym. Ojciec Franciszek-senior (1864-1939) przez blisko 40 lat pełnił funkcję Prezesa Kółka myśliwskiego w Krynicy, do którego w latach 1914-1939 należał również Stanisław. Ojciec jego, lekarz miejski i burmistrz Krynicy w latach 1914-1928 chlubnie manifestował patriotyzm polski i szczere przywiązanie do rodzinnych stron.

Stanisław wychowywany w duchu patriotycznym w parę miesięcy po wybuch Wielkiej Wojny zaciągnął się do wojska. W kwietniu 1915 roku był w okopach pod Freudenthal na Śląsku Czeskim, następnie w sierpniu walczył pod Sokalem w zachodniej Ukrainie, gdzie 17 września 1915 roku został ranny. Po kilkudniowym pobycie w szpitalu wrócił na front i walczył do momentu pojmania i osadzenia w obozie jenieckim w Petrowenkach na wschodzie Ukrainy. Tu został osądzony i zesłany na Sybir, gdzie zaciągnął się jako ochotnik do 5 Dywizji Strzelców Polskich WP na Wschodzie i walczył w wojnie domowej w Rosji. W tym czasie kilkakrotnie podejmował próby powrotu do kraju, niestety bezskutecznie. Dopiero w 1922 roku po półrocznej tułaczce, wykorzystując doświadczenia zdobyte podczas polowań, jak poruszać się w terenie, poprzez kordony bolszewickie wrócił do ojczyzny. Za udział w walkach o niepodległość Polski został wyróżniony wieloma odznaczeniami między innymi: Medalem Niepodległości, Medalem sojusznika 1914-1918, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem kombatanckim Armii Hallera i pamiątkową odznaką Miecze Hallerowskie.